Belandra
Dizionario di Marina - Reale Accademia D'Italia - Roma
Belandra (Term. ant.). — Antico bastimento con vele auriche. (Corazzini). (V. Jal). V.
Balandra e
Bilander.
79
— Sardo merid.
Belandra: belandra (nave di Fiandra). (Spano).
(Franc. bélandre « chiatta da trasporto a vela »: dall'oland. bijlander: Bloch, Dict. étym. I 76; Valkhoff 57).