Belandra

Dizionario di Marina - Reale Accademia D'Italia - Roma

Pagina: 78

Belandra (Term. ant.). — Antico bastimento con vele auriche. (Corazzini). (V. Jal). V. Balandra e Bilander.
79
— Sardo merid. Belandra: belandra (nave di Fiandra). (Spano). (Franc. bélandre « chiatta da trasporto a vela »: dall'oland. bijlander: Bloch, Dict. étym. I 76; Valkhoff 57).